De brandende fakkel, de galg op de achtergrond en de zwijgende menigte. Het is geen middeleeuws tafereel, het is 2026. Alleen dragen de beulen geen kappen meer, maar perspassen. En de vonnissen worden niet uitgesproken door rechters, maar door talkshows, opiniemakers en sociale media.
Wat Asmongold recent blootlegde, is precies wat we hier zien: beschuldigen zonder bewijs, slopen zonder proces. In de moderne heksenjacht is waarheid ondergeschikt aan sentiment. Wie eenmaal is aangewezen, is schuldig — niet juridisch, maar moreel. En morele schuld is tegenwoordig dodelijker dan een strafblad.
De media spelen hierin een centrale rol. Niet door feiten te onderzoeken, maar door frames te bouwen. “Onder vuur”, “omstreden”, “problematisch”. Woorden die niets zeggen, maar alles suggereren. Het publiek vult de rest wel in. En zo wordt reputatieschade geen bijproduct meer, maar het doel zelf.
In Nederland zien we dit mechanisme dagelijks terug. D66 en GroenLinks spreken graag over inclusiviteit en rechtsstatelijkheid, maar dulden geen afwijking van de morele lijn. Wie vragen stelt bij migratie, identiteit of klimaatbeleid wordt niet inhoudelijk weerlegd, maar verdacht gemaakt. Afwijkende meningen zijn geen meningen meer — het zijn risico’s.
Hans van Tellingen waarschuwt hier al jaren voor: een samenleving die haar middenklasse negeert en haar kritiek criminaliseert, creëert haar eigen onrust. Mensen voelen feilloos aan wanneer er met twee maten wordt gemeten. Wanneer de ene groep eindeloos mag nuanceren, en de andere direct wordt gecanceld.
Cancelcultuur is geen spontane volkswoede. Het is een verdienmodel. Verontwaardiging levert clicks op. Angst levert aandacht op. En morele superioriteit verkoopt beter dan nuance. De galg op de achtergrond is geen metafoor — het is een waarschuwing.
Want in een echte rechtsstaat geldt nog altijd: onschuldig tot het tegendeel is bewezen. Niet: schuldig tot je reputatie onherstelbaar is beschadigd. Wie dat principe loslaat, verliest meer dan alleen beschaving. Die verliest vertrouwen.
Bij DeRechtsePen.org blijven we dat benoemen. Niet omdat we tegen kritiek zijn, maar omdat we vóór rechtvaardigheid zijn. Tegen heksenjachten. Tegen mediatribunalen. En tegen een politiek die zegt de democratie te verdedigen, maar haar fundamenten systematisch ondergraaft.
De fakkels branden fel. Maar geschiedenis leert één ding: uiteindelijk doven ze altijd. De vraag is alleen hoeveel schade ze hebben aangericht voordat dat gebeurt